Wij vangen afgestane, verloren of verwaarloosde
dieren op, alsook pensiondieren.
U kan bij ons terecht voor het terugvinden van uw verloren huisdier,
voor het adopteren van een hond of
kat, of om je geliefde dier in pension
te doen.
Bekijk de foto's van de te adopteren honden
en poezen! Er staan er weer enkele
nieuwe bij, die staan niet allemaal bovenaan zodat je de hele
lijst toch moet doorzoeken (zo kom je nog wel eens een oude bekende
tegen, misschien wel de geschikte compagnon voor jou).
De KMDA heeft twee locaties: Antwerpen
en Kontich.
Wat te doen indien u een
huisdier vindt of vaststelt dat in uw omgeving
een huisdier slecht behandeld wordt.
In geval van nood: dierenambulance: bel 03-568
14 23 bij www.dierenwelzijn.be
Heb je bij ons een hond geadopteerd en wil je
daar samen mee gaan wandelen, dan is dit een initiatief om te
steunen: Hondenlos
vzw, voor veilig en verantwoord omgaan met honden, met respect
voor anderen.
Wat zijn de mensen toch
lief voor de dieren in de oudejaarsnacht!
De Vlaamse Vereniging voor Dierenbescherming steunt
de campagne van de Provincie Vlaams-Brabant en roept de gemeenten
op het eindejaarsvuurwerk streng te reglementeren.
In Protego 105 (december 2009) publiceerde de
VVDB over dit probleem reeds een duidelijk standpunt:
Onze asielmedewerkers zijn het al jaren gewoon en vrijwel alle
asielen hebben er leren mee leven: oudejaarsavond betekent telkens
weer doffe ellende voor honderden dieren.
Dit jaar raakten twee paarden op hol door een vuurwerk dat enkele
onbezonnen feestvierders vlakbij hadden afgestoken. En paarden
die uitbreken van schrik kan niets of niemand nog stoppen. De
dieren vluchtten tot op de snelweg. Een auto reed er met hoge
snelheid op in. Een paard kwam op het dak van de wagen terecht
en werd gedood, twee jonge mensen werden levensgevaarlijk gewond
en een meisje van twintig overleefde het ongeval niet. Uit de
vaststellingen bleek dat de dieren zo hard waren geschrokken van
schichten en knallen, dat ze dwars door prikkel- en schrikdraad
waren gestormd… Een drama dat alle media haalde!
“In de nacht van oud naar nieuw moeten dieren verplicht van
de weide worden gehaald,” klonk het meteen. We zijn het met
die zienswijze grondig oneens. Niet alleen omdat opgesloten paarden
niet minder gaan schrikken en elkaar of zichzelf dus evenzeer
kunnen verwonden, maar ook omdat er op die manier geen oplossing
aangereikt wordt voor de jaarlijkse kwelling van de vele panikerende
en vluchtende honden. Overigens ook andere dieren, als vogels
en eenden, staan doodsangsten uit. En we wijzen de suggestie ook
radicaal af, omdat wij het helemaal niet normaal kunnen vinden
dat dierenvrienden elk jaar urenlang paraat moeten staan om de
aangerichte schade nog enigszins te herstellen. Neen, de enige
efficiënte remedie ligt gewoon voor het grijpen: laat ons
ongecontroleerd vuurwerk zonder uitstel verbieden! Elk jaar wordt
de hinder immers groter en groter. Het wordt de hoogste tijd dat
we ons gaan bezinnen! Het wordt de hoogste tijd dat de overheid
optreedt tegen kerels die vinden dat oudejaarsnacht een alibi
biedt om ongestraft wat oenig te doen.
Een gepassioneerde amazone vertrouwde ons toe dat ze al tien jaar
oudjaar viert bij haar paarden. Haar dieren staan netjes op stal
in een zee van licht en muziek, opdat het vuurwerk hen wat minder
zou storen. Maar desondanks zorgen het knallen en sissen telkens
weer voor paniek. De vuurpijlen suizen haar om de oren, twee uren
lang. Aanwezig zijn is een vereiste om de bange dieren gerust
te stellen en wat afleiding te bieden. Ze blijft bij hen tot alle
geweld van vuurspuwende en rondvliegende projectielen weggeëbd
is. Toch valt het voor dat een van haar paarden, bevend van schrik,
met zijn hoofd tegen de zoldering slaat. Mensen weten wat vuurwerk
betekent, maar toch zijn er die er uit angst niet in slagen op
oudejaarsavond naar buiten te komen. Hoeveel sterker moeten onwetende
dieren dan door het vreemde, angstaanjagende spektakel worden
getroffen!
Voor wie een dier in het hart draagt, moet wat voorafgaat volstaan
om een onzinnige rage een halt toe te roepen. Maar zelfs dierenhaters
kunnen onze suggestie niet zonder meer omslag verwerpen. Door
ongecontroleerd vuurwerk radicaal te verbieden, bewijzen we immers
ook de mensen een dienst. En er hoeven echt geen doden te vallen
om ons over een ontsporend gebruik te bezinnen. Het ongeval op
de snelweg had uiteraard nooit mogen gebeuren. Maar er zijn in
elke gemeente, in elke straat, ook in de jouwe, mensen die nodeloos
worden gekweld. Mensen die niet kunnen of durven klagen: zieken,
bejaarden en peuters, kortom al wie nood heeft aan een deugddoende
nachtrust en zich behoorlijk ergert aan de lichtzinnigheid van
verdwaasde soortgenoten die blijkbaar met niets of met niemand
rekening houden. We ontvangen zelfs mailtjes waarin er geklaagd
wordt dat een aantal gestoorden al dagen voor Kerstmis actief
zijn. Avond na avond laten ze vuurwerk knallen. Dat stelletje
onverantwoorde egoïsten oefent doodleuk voor oudejaarsavond,
zonder zich verdere vragen te stellen. Mensen ergeren zich dagenlang
aan die rotzooi, dieren staan doodsangsten uit, maar de lokale
overheid laat hen betijen…
En er is meer! Door de uitstoot van kooldioxide draagt vuurwerk
bij tot het broeikaseffect. Vuurwerk veroorzaakt ook zure regen;
daar is de zwaveldioxide verantwoordelijk voor. En daarenboven
is vuurwerk de oorzaak van smog: de concentratie van minuscule
stofdeeltjes leidt ertoe dat er geen enkel moment in het jaar
is, waarop de atmosfeer zo wordt vervuild, als in de oudejaarsnacht.
Mensen die kampen met een aandoening van de luchtwegen of met
hart- en vaatziekten zijn er de grootste slachtoffers van.
En – voor wie nog niet helemaal overtuigd is – er is
altijd het dreigend gevaar. Ongelukken met vuurwerk worden veroorzaakt
doordat de lading op de verkeerde plaats of op het verkeerde moment
explodeert. Niemand kijkt blijkbaar nog op als een twaalfjarig
jongetje door met vuurwerk te spelen drie vingers verliest. Dat
gebeurde onlangs nog aan de kust, waar net carnaval was gevierd.
Het valt niet echt te voorspellen wanneer het vuurwerk ontploft
en waar het precies terechtkomt. Als een vuurpijl grillig beweegt,
dan weet je maar nooit waar die naartoe vliegt. Ook knalvuurwerk
is niet zonder gevaar: het kan je je trommelvlies kosten. En al
doven ze snel, vonken zijn gloeiend heet en het is een ramp als
ze in je ogen belanden.
Verkoop, bezit en gebruik van explosieven zijn naar we menen gereglementeerd.
En vuurwerk afsteken – hoe mooi het schouwspel ook weze –
is uiteindelijk spelen met springstof. Dus een al bij al bijzonder
gevaarlijke hobby die we niet aan een stelletje amateurs mogen
overlaten. Ook niet op oudejaarsavond. Als het nieuwe jaar niet
kan beginnen zonder lichtgevend geknetter, laat ons het karweitje
dan toevertrouwen aan professionele vuurwerkmakers en strenge
voorwaarden stellen. Laat ons het vuurwerk afschieten op een daartoe
geschikte locatie, streng beperkt in de tijd, onder controle van
politie en brandweer. Laat ons naar veiligheid en diervriendelijkheid
streven. Al kunnen we ook dan, alle voorzorgen ten spijt, nog
steeds geen totale garantie verlenen.
Donald Stevens
