|
||||||||||||||||||
|
De KMDA heeft besloten de beheersovereenkomst van de stad Antwerpen niet meer te vernieuwen. Publieksmededeling Na bijna een jaar onderhandelen met Stad Antwerpen heeft de KMDA spijtig genoeg moeten besluiten de vernieuwing van de beheersovereenkomst voor 2009 niet meer te aanvaarden. Graag, beste leden en sympathisanten, motiveren wij voor u ons besluit. Om de uiteindelijke weigering van de KMDA voor een verdere samenwerking te begrijpen is het belangrijk de historiek te schetsen. Sinds haar oprichting in 1881 heeft de KMDA de taken qua dierenwelzijn, die de Stad Antwerpen verplicht is wettelijk te voorzien als dienstverlening naar de bevolking toe, op zich genomen na het afsluiten van een overeenkomst.
De oorspronkelijke beheersovereenkomst Het gebouw zelf verkommerde en de stenen omheining begon door waterinsijpeling van het naburige Albertkanaal te neigen en stortte op sommige plaatsen in. Eerlijkheid gebiedt ons te vermelden dat door de stadsdiensten wegens instortingsgevaar snel de nodige hekken werden geplaatst. De verwittiging “Betreden op eigen risico” zou in de eindfase niet misplaatst zijn geweest. Toen berichten de ronde deden dat de gronden van het asiel overgedragen zouden worden aan het Vlaams Gewest voor mobiliteitswerken besliste de Raad van Beheer van de KMDA de Bredastraat te verlaten en met eigen middelen een infrastructuur op te bouwen. 2. Werkingskosten Oorspronkelijk was overeengekomen dat Stad Antwerpen naast de exploitatiekosten de uitgaven voor de nutsvoorzieningen volledig op zich zou nemen. Zelfs twee jaar na het verlaten van het asiel in de Bredastraat heeft de KMDA bij de uiteindelijke overname door Vespa kunnen opdraaien voor de kosten van water, gas en elektriciteit. Na verloop van tijd werd op vraag van de KMDA een forfaitaire werkingstoelage bedongen, een bedrag van € 50.000 dat evenwel sedert 1989 nooit meer aangepast aan de index werd voor zowel nutsvoorzieningen als personeels- en exploitatiekosten allerhande. 3. Meerprestaties Naast de klassieke opvang van verloren en afgestane dieren, het verzorgen van de adoptanten en het zoeken naar een nieuwe baas voor herplaatsing stelde Stad Antwerpen nog een aantal eisen, waarvan hierna een korte opsomming. De KMDA moest alle aangeboden dieren aanvaarden Andere asielen maakten dankbaar gebruik van de luxe om dieren te kunnen weigeren. Door alleen herplaatsbare dieren op te nemen konden ze gemakkelijk een mooi en gezond ogend dierenbestand opbouwen, terwijl niet-herplaatsbare dieren voor adoptie naar de KMDA-asielen werden doorverwezen. Zo is het wel gemakkelijk zich een “diervriendelijk” imago aan te meten Agressieve dieren Gedragsgestoorde vechthonden zoals de trendy American Stafford Terriër, een driftig en koppig ras dat moeilijk opvoedbaar is en waarvoor de baas over een gedegen kennis van hondenopvoeding moet beschikken, werden in andere asielen botweg geweigerd. Bijgevolg werd de KMDA opgescheept met een toevloed van vechthonden met agressiestoornissen, hopeloos verknoeid door een “macho-mannetje” dat zijn speeltje uiteindelijk niet meer de baas kon blijven. Vanzelfsprekend zou het onverantwoordelijk van ons zijn om ronduit gevaarlijke honden met de mensen mee naar huis te geven, zeker niet aan een ander “macho-mannetje”. Hierdoor zijn de verhoogde euthanasiecijfers in vergelijking met andere asielen te verklaren. Regelmatig heeft de KMDA dit probleem aangekaart maar nooit werd er een initiatief genomen om aan de toestand te verhelpen(1). Pogingen om deze honden te spreiden over meerdere asielen mislukten. Klaarblijkelijk, zeer eigenaardig trouwens, zien asielen elkaar als concurrenten. Bizar als je bedenkt dat het geen zakelijke ondernemingen zijn, maar vzw’s, die bovendien meestal met verlies werken en waar toch het belang van de dieren centraal zou moeten staan, eerder dan het eigen ego. Gewonde dieren De KMDA beschikte toen over een team van twee dierenartsen en vijf professionele verzorgers om gewonde dieren de nodige zorgen toe te dienen. Het was algemeen geweten dat je hoge medische kosten kon vermijden door een gewond dier in een KMDA-asiel binnen te brengen en er afstand van te tekenen. Dierenasielen en zelfs een dierenarts hebben daar gebruik van gemaakt omdat ze niet zeker waren dat ze de kosten op hun cliënt konden verhalen of om klachten te vermijden. Ik zal u de ellenlange lijst met vreselijke verwondingen na spijtige ongelukken besparen. Het in leven houden van een gewond dier is voor ons team telkenmale een overwinning; spijtig genoeg is het niet altijd zo. De dankbaarheid van onze huiskatten en huishonden, alle gewonde sukkelaars die niet meer herplaatsbaar waren, is voor het team de beste motivatie. Zeer oude dieren Om de kosten van de euthanasie te ontlopen werden zeer oude honden binnengebracht, soms zelfs onder het voorwendsel dat het een gevonden dier betrof. De eigenaar was wel bereid de lagere vergoeding voor een adoptie te betalen. De hogere euthanasiekosten bij de dierenarts om waardig afscheid te nemen van een vriend waar hij jaren samen mee geleefd en beleefd had moest hij toch niet dragen. Wegens mishandeling in beslag genomen dieren Als voorbeeld wil ik de trieste lotgevallen aanhalen van een Yorkshire terriër die door zijn baas in een woedebui tegen een muur aangegooid was en met een gebroken heup en poot binnengebracht werd. Boomer heeft nu een nieuw en beter baasje gevonden dat het niet nodig vindt om zijn frustraties op hem af te reageren. Dit is slechts één voorbeeld om u onvoorstelbare verhalen te besparen. Door de overheid of het gerecht geplaatste dieren Overheids- en gerechtelijke diensten maken vaak van de KMDA-asielen gebruik voor de opvang van dieren als de eigenaar door omstandigheden, ziekenhuisopname – overlijden - arrestatie, de zorg voor het dier niet meer kan opnemen. De kosten voor deze langverblijvers vallen vaak ten laste van de KMDA. Ophaaldienst op verzoek van de politie of andere stadsdiensten Klachten van buurtbewoners wegens overlast hebben vooreerst een controlebezoek van onze inspecteurs tot gevolg. Bij onregelmatigheden plant de politie een interventie in samenwerking met onze dienssten voor ophaling of ontruiming. Door erbarmelijke leefomstandigheden betreft het vaak zeer agressieve dieren en moet naast enkele dierenverzorgers de dierenarts mee om het dier de nodige verdoving toe te dienen. Een vijftigtal katten vangen in een woning waar de eigenaar zijn dierenliefde niet in kwaliteit maar in kwantiteit liet blijken is werkelijk geen sinecure. Ter beschikking stellen van politiehokken Speciale politiehokken werden ter beschikking gesteld om de politionele diensten 24 u/24 u de mogelijkheid te bieden dieren binnen te brengen in het asiel. De nieuwe beheersovereenkomst 2009 Hoe je een zelfstandig werkende vzw met eigen financiële middelen dezelfde reglementeringen kunt opleggen als een gesubsidieerde stads-vzw door de werkingstoelage voor gepresteerde diensten “subsidie” te noemen. 1. Infrastructuur Na de aankoop van dierenasiel Kontich voor dienstverlening in Antwerpen-Zuid wordt aan de Vosseschijnstraat een pand aangekocht en omgebouwd tot asiel voor dienstverlening in Antwerpen-Noord. Aankoop en verbouwingen vallen ten laste van de KMDA voor een bedrag van 67 miljoen BEF. De volledige uitbatingskosten vallen eveneens ten laste van de KMDA. Fier willen wij u nog melden dat ons asiel Europese prijzen wegkaapte door het innovatieve karakter en de ecologische uitwerking van het bouwproject. De politiehokken zijn werkelijk een technisch hoogstandje. 2. Werkingstoelage wordt “subsidie” Voorheen werkingstoelagen, nu “subsidies” genoemd, maar eigenlijk waren het werkingstoelagen, puur betalingen voor gepresteerde diensten. De jaarlijkse kost voor de KMDA voor het uitvoeren van de beheersovereenkomst bedraagt € 544 200,00, terwijl de zogenaamde “stedelijke subsidies" worden verminderd tot een bedrag van € 40.000, in verhouding tot het totaal 1/13 van de reële uitgaven. De uitgaven volgens de begroting 2008 van vzw KMDA:
3. Meerprestaties Alle opgesomde punten in de oorspronkelijke beheersovereenkomst blijven gelden. Slechts één item wordt toegevoegd: De administratieve mallemolen Bovendien bracht deze beheersovereenkomst enorme administratieve verplichtingen met zich mee: een papierbrij die steeds maar verder werd uitgebreid en waarvan de kost uiteindelijk zelfs het bedrag van de “subsidie” oversteeg. Het gaat hier onder meer om hiernavolgende administratieve verplichtingen, dit alles, rekening houdend met investeringen, personeelsprestaties, prestaties van derden en de toewijzing van diverse algemene kosten, voor een ingeschatte totaalkost van € 45.000.
Naast de opvang van verloren dieren is het steeds de doelstelling van de KMDA dierenleed te lenigen door opvang, onderdak en medische begeleiding te bieden aan sukkelaars die merendeel door menselijk egoïsme in moeilijkheden zijn geraakt. Oud, verstoten, gewond, ziek, gedragsgestoord door gebrek aan opvoeding: voor hen is er in het asiel steeds een warme nest en wordt gewerkt aan herplaatsing bij een baas die wel de vriendschap van een dier verdient. Hiervoor heeft de KMDA een team van drie dierenartsen en zes dierenverzorgers samengesteld. Het is geen werk met veel glitter en glamour en de motivatie wordt gevonden in de appreciatie van het cliënteel, het redden van een leven of een herplaatsing bij een goede baas. Hier past bewondering uit te drukken voor het werk van de vele veldwerkers die dagelijks met de problematiek van de asieldieren geconfronteerd worden. Het is algemeen bekend dat door het ondertekenen van de beheersovereenkomst met de Stad Antwerpen de KMDA-asielen verplicht zijn alle dieren op te nemen. Cliënten, dierenasielen die een mooi bestand willen opbouwen, zelfs dierenartsen maken van deze verplichting gretig gebruik om oude, terminaal zieke, gewonde dieren en agressieve vechthonden te droppen in onze vestigingen omdat ze gewoonweg niet meer herplaatsbaar zijn. In 2008 hebben wij ongeveer 250 American Staffords moeten opvangen: een aantal daarvan waren adopteerbaar, maar voor de meerderheid was herplaatsing onverantwoord en moest tot euthanasie overgegaan worden. Geen probleem, maar het is wel ontnuchterend als niemand onze verdediging opneemt wanneer uit jaarcijfers blijkt dat onze euthanasiecijfers inderdaad hoger liggen dan in andere asielen. Complete stilte! Voor de collega’s zou een oplossing door spreiding over meerdere asielen slechts een negatief resultaat opleveren. Er waait een nieuwe wind doorheen de Stad die de vlag met de schitterende A hard moet laten wapperen. Dierenwelzijn moet publicitair stunten door projecten op te starten en dat moet door verspreiding van vierkleurenfolders aan het brede publiek bekend gemaakt worden. Een sterilisatiecampagne voor katten met financiële steun en speeltjes en poepzakjes gratis te verkrijgen op het districtshuis zijn slechts enkele voorbeelden van deze populistische initiatieven. Mogen wij nog even aandacht vragen voor de elementaire eerstelijnszorg en opvang van dieren? Lastercampagne Omdat ons medisch team niet beschikt over een toverstok die gekwetste, mishandelde en verwaarloosde dieren in en oogwenk kan genezen en genezingsprocessen tijd vragen worden we een dankbare prooi voor dierenactivisten met een hart voor sensatie en misnoegde ontslagen personeelsleden met wraakgevoelens. Tevens werkt voor dierenrechten-fanatici een verkregen “subsidie” (werkingstoelage dus) als een rode lap voor een stier en het is zeker een bijkomend argument om een media-rel te veroorzaken. Naar aanleiding van het ontslag van een medewerker en een vrijwilliger die de werking reeds lange tijd verziekten en de werksfeer voor de andere medewerkers ondraaglijk maakten, verzamelde zich een groep van elf mensen: twee ontslagen medewerkers, zeven misnoegde ex-medewerkers uit vervlogen tijden en twee “dierenrechten”- activisten met een Volkert Van Der Graaf complex, die trachten hun eigenwaarde op te krikken dankzij een populair, gevoelig en mediageniek onderwerp. Gedreven door hun ”roeping om de ark van Noë te redden" vinden deze dierenrechten-activisten het toelaatbaar mensen met naam en toenaam door het slijk te halen en controle-instanties, officiële instanties, politionele diensten en zelfs de gerechtelijke macht te minachten en van partijdigheid te beschuldigen als hun loze aantijgingen en leugenachtige verklaringen niet ernstig worden genomen. Integendeel via hun publicaties op hun website wordt hun mening bevestigd en worden de verhalen alsmaar aangedikt. Hun goddelijke missie wordt gewoonlijk via internet ingezet met een petitielijst om handtekeningen te verzamelen van de buitenlandse collega’s die in België nooit een asiel hebben gezien. Daarna is het tijd voor enkele protestacties op pleinen om de aandacht van de media te trekken, waarna in gemeenschappelijk overleg met ex-medewerkers en aantal klachten aan officiële instanties worden overgemaakt. Het FOD, officieel controle-organisme voor dierasielen, heeft de klachten niet weerhouden. De enige reden voor de korte tijdelijke sluiting van het asiel was immers louter administratief. Niemand die zich vragen stelde bij het kleine aantal klagers en hun onderlinge innige banden… Het gaat om een totaal van slechts 11 klachten die werden verkregen na een grootscheepse lasterlijke Internetcampagne. Dat doet zelfs uw garagist ons niet na! Niemand die zich de vraag stelde hoe dat het mogelijk is dat voor een publiek toegankelijk asiel waar jaarlijks maar liefst 7000 bezoekers over de vloer komen anderen de loze aantijgingen en leugenachtige verklaringen van de club van 11 niet hebben bevestigd. De kritiekloosheid waarmee vele mensen, die zelfs nog nooit ons asiel bezocht hadden, deze wilde indianenverhalen slikten en de bereidheid van bepaalde media om kritiekloos sensatie te willen scheppen was zeer ontgoochelend voor de KMDA En “kritiekloos” is het wel het juiste woord (2). Wie anders gelooft blindelings dat een KMDA-pony doodgebeten werd door zogenaamd uitgebroken KMDA-honden op grond van een foto van…. jawel, een deken!!!!! Wij verwonderen ons niet eens meer over het gegeven dat klaarblijkelijk sommige mensen zich niet eens af vragen waarom dan geen foto genomen werd van de pony zelf inclusief de bijtwonden, liefst in close up!?! Als iemand een bezoekje brengt aan de CIA, om daar z’n jas op de grond te leggen, er vervolgens naar te wijzen met de melding dat hij zojuist Osama Bin Laden heeft doodgeschoten, en dat die onder deze jas ligt, zou deze persoon dan ook de 50 miljoen dollar beloning krijgen, of zou er toch ergens een CIA-agent zijn die het verstand heeft om even onder de jas te kijken? Misschien niet… dus waag uw kans! Een controlebezoek van FOD-inspecteurs, die nog maar eens langs kwamen naar aanleiding van de zoveelste valse klacht bevestigde dat:
Wij waren niet de eerste en zijn niet de laatste geweest om het slachtoffer te worden van een lastercampagne, georganiseerd door wraakzuchtige ontslagen werknemers en diverse mediageile lieden die menen het allemaal beter te weten. Ondertussen zijn de asielen te Waarschoot en Evergem ook aan de beurt geweest. Gerechtelijke stappen De aanvoerster van de hele hetze is reeds voor de Rechtbank in Kortgeding veroordeeld om met haar lasterlijke campagne te stoppen. Deze dame wordt trouwens door de KMDA, en ook nog door andere mensen, verder vervolgd, voor de Correctionele Rechtbank ten gronde, voor laster en eerroof en diverse andere feiten. De KMDA heeft ook de Correctionele Rechtbank gevat m.b.t. de gewezen personeelsleden die lasterlijke aantijgingen indienden en eenieder die vlijtig mee op de megalomane, mediageile boot gesprongen is, en die kritiekloos de fatsoennormen via het internet verbroken heeft, in het gedacht zich interessant te maken. We verwijzen naar de procedure voor de Raad Van Journalisten, dewelke de KMDA heeft aangespannen én gewonnen tegen ATV. http://www.rvdj.be/node/51 Wij zetten deze procedureslag voort, niet alleen voor ons maar ook voor anderen die in de toekomst slachtoffer zullen worden van deze mediageile sensatiezoekers. Reactie van de Stad Antwerpen Horen, zien en zwijgen, de struisvogel opent zijn parapluutje en steekt zijn kop in ’t zand. Het is zeker niet zo dat omwille van de lastercampagne Stad Antwerpen zich in kronkels en bochten heeft gewrongen om de onderhandelingen te bemoeilijken. De Stad heeft zich in zwijgen gehuld, wat voor een jarenlange partner moeilijk te aanvaarden is: als er ooit enige interesse voor het veldwerk zou geweest zijn had men toch beter moeten weten! Om zeker geen stelling te moeten nemen werd via de Antwerpse DierenwelzijnsAdviesraad (ADA) een parapluutje geopend door aan de Nederlandse Dierenbescherming de opdracht te geven een audit van de KMDA-asielen uit te voeren. De Nederlandse Dierenbescherming vermeldde in haar eindconclusie dat Stad Antwerpen met een gerust hart kon blijven samenwerken met de KMDA. “Het is onze indruk dat de twee asielen die momenteel voor de gemeente Antwerpen gezelschapsdieren opvangen en herhuisvesten, dit werk met overtuiging en compassie uitvoeren. In het eindadvies aan de gemeente, adviseren wij Antwerpen om voor de opvang van haar gezelschapsdieren te blijven samenwerken met de KMDA". Stelt zich dan toch de vraag of het resultaat niet te positief was uitgevallen en welke argumenten hebben gespeeld om onze vragen te negeren nadat jarenlang de KMDA en zijn team zich volgaarne en met overtuiging hebben ingezet om het dierenleed op te vangen en de werking grotendeels zelf te bekostigen.. En nu… Grondgebied Stad Antwerpen KMDA zal zich blijven inzetten om verloren en te adopteren dieren op te vangen en wil zich inzetten om een goede herplaatsing mogelijk te maken. KMDA is echter niet meer bereid voor andermans verregaand onverantwoordelijk gedrag de gevolgen te dragen en houdt zich het recht voor dieren die niet-herplaatsbaar zijn, en waar euthanasie de enige resterende optie is, te weigeren.. Kontich en omliggende gemeenten Wij zullen de contracten met Kontich en omliggende gemeenten optimaliseren om de bevolking als dienstverlening een full-service te kunnen bieden. Epiloog Het verhaal gaat verder. De Schepen voor Dierenwelzijn heeft een interview gegeven in de Gazet van Antwerpen dat verscheen op datum van 10 juni 2009. Wij waren zeer verbaasd daarin te lezen dat naar zijn mening de onderhandelingen voor de vernieuwing van de beheersovereenkomst met de stad Antwerpen afgesprongen zijn op grond van het feit dat de KMDA geen controle (“pottenkijkers”) zou wensen! Te meer daar de werkelijke redenen op grond waarvan de beheerraad van de KMDA besloten heeft de beheersovereenkomst niet meer te vernieuwen, hem door de KMDA medegedeeld werden middels een aangetekend schrijven d.d. 20 april 2009. Uit zijn aangetekend antwoord, d.d. 27 april 2009, erkende hij dit schrijven goed ontvangen en gelezen(?) te hebben. Schepen Bungeneers heeft derhalve zeer bewust in het interview hem bekende informatie achtergehouden. Bijgevolg heeft hij opzettelijk het publiek foutief geïnformeerd met het onmiskenbare doel de KMDA nog meer schade toe te brengen. Wij betreuren het dan ook ten zeerste dat, nadat vooreerst de stad nooit haar verbintenissen is nagekomen met betrekking tot het onderhoud van de gebouwen in de Bredastraat, vervolgens de “subsidie” (eigenlijk werkingstoelage) gedurende 20 jaar nooit geïndexeerd werd (3) , daarop de KMDA ten tijde van de hele hetze door de stad volledig aan haar lot werd overgelaten, nu uiteindelijk blijkt dat de Schepen zich zelfs actief tegen de KMDA keert door bewust onwaarheden te vertellen over de redenen waarom de KMDA de beheersovereenkomst met de stad niet meer wenst te vernieuwen. Dit om zijn eigen wanbeleid in te dekken. Wat het “verhaaltje” van de geweigerde controles betreft, wensen wij tot slot fijntjes te verwijzen naar het feit dat Schepen Bungeneers zeer goed weet dat de KMDA zich ten tijde van de hele media hetze vrijwillig aan een door de ADA aangestelde controle van de Nederlandse Dierenbescherming onderworpen heeft, en dat deze controle geen enkele fundamentele tekortkoming heeft vastgesteld. Iets wat hij overigens nooit publiek heeft gemaakt. Ook de Gazet van Antwerpen weet dit. Zij heeft er immers indertijd uitgebreid over geschreven. Doch dat weerhoudt deze journalisten er blijkbaar niet van om hun geheugen te wissen wanneer gewenst. Opdat dit geheugen op “non-actief” zou blijven staan hebben zij al evenmin, na het interview met Dhr. Bungeneers, de KMDA gecontacteerd om onze versie van het verhaal te horen. Exact dezelfde “fout” die ATV maakte ten tijde van de hele mediahetze, en waarvoor zij door de Beroepsorganisatie van Journalisten veroordeeld werd: http://www.rvdj.be/pdf/beslissing200906.pdf Wat betreft het sluiten van de politiehokken. In haar kennisgeving aan Schepen Bungeneers met betrekking tot het niet meer hernieuwen van de beheersovereenkomst deed de KMDA eenzijdig een “geste” uit vriendelijkheid en omwille van de lange samenwerking die zij met de stad Antwerpen had. Deze bestond erin dat we, zonder daar overigens enige vergoeding voor te ontvangen, de politiehokken nog zouden toegankelijk laten voor de bevoegde diensten tot 25 juli. Doch het imago van de KMDA werd door dit interview van Schepen Bungeneers en de daarin moedwillig vertelde onwaarheden, nog meer schade berokkend die ongetwijfeld zijn weerslag zal vinden in het verder uitblijven van donaties en legaten. Bijgevolg en mede gelet op een gedegen toekomstig financieel beleid kunnen wij het ons derhalve eenvoudigweg niet meer veroorloven om kosteloos nog verder enige “goodwill” aan de stad te betonen. Wij dienen nu immers onze operationele mogelijkheden veilig te stellen. Bijgevolg ziet de KMDA zich gedwongen haar eenzijdig aanbod voor verdere overgangsmaatregelen in te trekken en zullen de politiehokkengesloten worden op maandag 16 juni. Wij gaan immers uit van de veronderstelling dat het door Schepen Bungeneers aangezochte asiel te Wommelgem aan alle eisen en kwalificaties voldoet, waardoor het derhalve geen probleem mag stellen voor hun om onze diensten over te nemen. Wij wachten met spanning af of dat voor de luttele som van 40.000 € zal zijn!
(1) Pas nadat bekend werd dat de KMDA de beheersovereenkomst, onder meer hierdoor, niet wenste te vernieuwen werd, nadat het kalf eigenlijk al verdronken is, in de ADA op 8 juni besloten een werkgroep op te richtten m.b.t. dit probleem. Terwijl de KMDA dit probleem al jaren aankaartte, zal, pas nu een ander asiel onze taken over neemt, er eindelijk iets aan gedaan worden. (2) Immers zelfs bepaalde journalisten stelden zich niet eens deze toch wel pertinente vraag! Ook hadden zij niet de nodige zin voor verantwoordelijkheid om het “doodgebeten pony verhaal” na te gaan bij het FOD zelf!! http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=3p1s6cln (3) Onlangs stond in dezelfde GVA nog te lezen dat de kost van het houden van een huisdier de laatste jaren met 20% is gestegen. Dat de KMDA na 20 jaar dan ook niet meer toekwam met de aangeboden werkingstoelage had schepen Bungeneers, die tevens verantwoordelijk is voor de financiën van de stad Antwerpen toch duidelijk moge zijn!
|
Home
© Swaeneke 2008 Contact asiel Contact webmaster